Eeuwige Liefde
Meinita Hamstra (21) studeert psychologie. Ze heeft haar soulmate moeten laten gaan maar gelooft vast dat ze ooit weer bij elkaar komen.
"We zagen elkaar voor het eerst toen ik veertien was bij een concert van Moby. We moesten lachen om een man die voor ons zat en we raakten aan de praat. Dat was meteen leuk. Hij had een open vriendelijke uitstraling. Makkelijk en nonchalant. Twee jaar later zag ik een Maurice op het forum van Coldplay, een andere band. Het bleek dezelfde jongen. Hij herinnerde zich mij ook nog heel goed. We hebben vervolgens gebeld en sms-jes gestuurd. Bij onze eerste afspraak was het meteen aan.
“Muziek was belangrijk voor ons. We spelen allebei gitaar en we zingen. Dat deden we ook vaak als we samen waren. En we traden wel eens op bij familiefeestjes. Ik was zo verliefd. Als hij wegging had ik echt een heimweegevoel. Hij woonde bij zijn ouders in Den Haag en ik bij mijn moeder in Harderwijk, dus al te vaak konden we elkaar niet zien. Hij mocht dat ook niet van zijn ouders omdat die niet wilden dat zijn studie eronder leed. Maar ik wilde hem juist vaker zien. Hij probeerde zijn ouders en mij tevreden te houden maar dat was moeilijk.
“Achteraf denk ik dat ik bij hem de steun zocht die ik thuis niet kreeg. Ik werd thuis aan mijn lot overgelaten. Mijn ouders hadden veel problemen. Met elkaar, met alcohol. Mijn vader heeft een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis en is plotseling weggegaan. De basis die ik miste, zocht ik bij Maurice, maar je vriend is niet je papa. Het was een hele strijd voor ons allebei. Ik wilde wel onafhankelijk zijn, maar ik wilde ook hem. We hebben het een paar keer uitgemaakt. Maar ondertussen sudderde het maar door.
“Het heeft in totaal vier jaar geduurd. Toen begon hij iets met een ander. Ik realiseerde me toen pas hoeveel ik van hem hield. Ik ben er een jaar ontdaan van geweest. Hij woont nu met dat meisje samen. Maar ik heb nog wel contact met hem. We hebben laatst een gesprek gehad. Hij vroeg zich af hoe het nu zou zijn tussen ons. Ik ben de liefde van zijn leven. Ik denk dat we wel weer bij elkaar komen."
Alette van Doggenaar