schreef

Bij elkaar in de keuken

De zonovergoten werkkamer van Willem Hendrik Gispen in het Bestuursgebouw. Terwijl twee roodborsttapuiten voor zijn raam een wilde afscheidsdans instuderen, kijkt de rector van de grootste universiteit van midden-Nederland tevreden naar de kornoelje op zijn bureau. Dan komt collegevoorzitter Yvonne van Rooy de kamer binnen, een fles koele Verdicchio in de hand.

"Dag Willem Hendrik, ook een glaasje? Allemachtig, is dat niet die droefgeestige kornoelje die je indertijd van Jan Veldhuis hebt gekregen? Wat doet dat ding het opeens goed, zeg"

"Dat viel mij ook al op, Yvonne. Sinds ik bij de Raad van Toezicht ben geweest, is hij niet meer te houden. Heel vreemd."

"Is dat niet diezelfde kornoelje die bij Jan indertijd ook opeens zo knoerthard begon te groeien?"

"Dat klopt, ja. Alleen begon hij toen al na korte tijd weer te krimpen. Ik geloof nadat er een stukje over zijn hoogte in de krant had gestaan. Daar schijnen kornoeljes slecht tegen te kunnen."

"Nou, laten we dan maar hopen dat hij het nu beter blijft doen. Maar ter zake. Ik kwam even checken hoe we ervoor staan in de keiharde concurrentiestrijd met onze geliefde zusteruniversiteiten."

"O, op dat gebied mogen we niet klagen. We hebben inmiddels met afstand de meeste Spinozapremies, veel meer dan die lui achter Woerden, en in de Vernieuwingsimpuls doen we het ook beter dan die sukkels."

"Uitstekend. Hoe staat het trouwens met onze poging om Pietersen met zijn groep naar Utrecht te lokken?"

"Dat lijkt de goede kant op te gaan. Maar pas op, hè, geen woord voordat het in kannen en kruiken is. Je weet maar nooit met conculega's. Voordat je het weet zijn ze zo onsportief om je de voet dwars te zetten."

"Precies, dat zei ik ook tegen onze mensen die in het diepste geheim dat klimaatvoorstel aan het schrijven zijn. Pas op voor de conculega's, zei ik, ze jatten je idee waar je bij staat."

"Wist je trouwens al dat Sijbolt Noorda me gisteren belde? Of wij wat informatie wilden leveren voor een uitwisselingsmarkt over bachelor onderwijs met andere universiteiten."

"En, Willem Hendrik? Heb je toegezegd?"

"Natuurlijk, Yvonne. Uiteraard heb ik eerst even gekeken of het allemaal oude koek was, maar toen ik dat zeker wist, vond ik het geen enkel probleem. Het is toch zeker volstrekt normaal om als universiteiten bij elkaar in de keuken te kijken?"

Verschenen op 14-06-2007 in Ublad 31 (38).